Αποκόλληση υαλοειδούς

  
Ακούστε

 

Συνήθως με τον όρο αποκόλληση, ο κόσμος αναφέρεται στην αποκόλληση του υαλοειδούς ή στην αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Πρόκειται για δυο διαφορετικά φαινόμενα.

Το υαλοειδές είναι μια ομοιογενής γέλη που γεμίζει το εσωτερικό του βολβού και βρίσκεται σε επαφή με τον αμφιβληστροειδή με τον οποίο συμφύεται σε ορισμένες περιοχές. Ο αμφιβηστροειδής είναι ένας χιτώνας που επενδύει εσωτερικά το τοίχωμα του οπίσθιου τμήματος του βολβού και περιέχει τα απαραίτητα κύτταρα για τη λειτουργία της όρασης.

 
Εάν ο αμφιβληστροειδής υποστεί βλάβη σε κάποια περιοχή τότε η περιοχή αυτή "δεν βλέπει φυσιολογικά". Εάν δε η περιοχή είναι η ωχρά κηλίδα τότε η όραση πέφτει δραματικά.
 
Η αποκόλληση του υαλοειδούς στην οφθλαλμολογία σημαίνει την απώλεια επαφής του υαλοειδούς με τον αμφιβληστροειδή. Η απώλεια επαφής και η ρήξη των συνδέσμων με τον αμφλιβληστροειδή μπορεί να είναι μερική ή ολική. Μερική είναι όταν έχει συμβεί μόνο σε μια περιοχή. Ολική είναι όταν το υαλοειδές ξεκολλήσει σε όλη του την έκταση από τον αμφιβληστροειδή.

Η διαδικασία αποκόλλησης μπορεί να συνοδεύεται από συμπτώματα όπως μυγάκια, αράχνες, καπνός στο οπτικό μας πεδίο, θόλωση της όρασης, φωτοψίες, αστραπές και παραμορφώσεις των αντικειμένων. Όλα αυτά μαζί ή και το κάθε ένα ξεχωριστά.

Όταν η αποκόλληση υαλοειδούς γίνεται ξαφνικά όπως μετά από χτύπημα, μετά από έντονο στρες ή ακόμα και χωρίς προηγούμενο συμβάν, τότε τα συμπτώματα είναι συνήθως πιο έντονα και ονομάζεται οξεία αποκόλληση υαλοειδούς. Σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να αναζητήσουμε σε σύντομο χρονικό διάστημα την εξέταση από οφθαλμίατρο με απαραίτητη την εξέταση της βυθοσκόπησης με ειδικούς φακούς.

Η αποκόλληση του υαλοειδούς μπορεί να προκαλέσει βλάβες, οι οποίες με την σειρά τους να εξελιχθούν σε καταστάσεις που μπορεί να απειλήσουν την όραση του ματιού όπως η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς, η βλάβη στην ωχρά κ.α.

Στην οφθαλμολογική εξέταση είναι δύσκολο και τις περισσότερες φορές αδύνατο να δούμε την αποκόλληση του υαλοειδούς. Συνήθως την υποπτευόμαστε από τις περιγραφές των ασθενών και κατά την εξέταση. Σημαντική βοήθεια σε αυτό δίνουν το υπερηχογράφημα του ματιού και η τομογραφία του αμφ/δους (OCT). Η χρήση αυτών των εξετάσεων πολλές φορές μας δίνει σημαντικές πληροφορίες. Εάν για παράδειγμα έχει επηρεαστεί η ωχρά, εάν η αποκόλληση υαλοειδούς είναι μερική ή ολική, εάν είναι πραγματικά αποκόλληση του υαλοειδούς ή άλλες καταστάσεις που μοιάζουν με αποκόλληση του υαλοειδούς και ξεγελούν ακόμα και ειδικούς για το υαλοειδές και τον αμφιβληστροειδή.

Όταν τα συμπτώματα από το υαλοειδές παραμένουν για πολύ καιρό όπως τα μυγάκια ή οι αράχνες στο οπτικό πεδίο ή η θόλωση της όρασης τότε πρέπει κανείς να σκέφτεται το ενδεχόμενο του χειρουργείου εφόσον προσδοκά μια λύση στο πρόβλημα του. Πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι συνήθως τα συμπτώματα υποχωρούν από μόνα τους ή δεν ενοχλούν τον ασθενή μετά την πάροδο εβδομάδων, μηνών ή και χρόνων.

Έτσι το χειρουργείο, η υαλοειδεκτομή, γίνεται ύστερα από στενή παρακολούθηση. Είναι εδώ σημαντικό να πούμε ότι όσο λάθος είναι να συνιστά κανείς χειρουργείο με την εμφάνιση των συμπτωμάτων άλλο τόσο λάθος είναι να μην προτείνεται στον ασθενή μια χειρουργική λύση σε ένα πρόβλημα που τον ταλαιπωρεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η σύγχρονη υαλοειδεκτομή είναι ασφαλής, προσφέρει γρήγορη αποκατάσταση και γίνεται χωρίς ράμματα, χωρίς να χρειάζεται παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο. Την σύγχρονη υαλοειδεκτομή οι ιατροί του κέντρου μας την εφαρμόζουν από το 2003 στο εξωτερικό και από το 2005 στην Ελλάδα. Έχουν, δε, εξελίξει την τεχνική της με αποτέλεσμα να μπορούν να την πραγματοποιήσουν με αναισθησία με σταγόνες πρωτοπορώντας διεθνώς.